Aleksander Mikołajków (ur. 12 grudnia 1901 lub 1903 w Brzeżanach, zm. 24 sierpnia 1944 w Dębicy) – polski lekarz, prekursor lecznictwa społecznego i ruchu Czerwonego Krzyża w Dębicy, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Życiorys Aleksander Mikołajków był absolwentem Akademii Medycznej we Lwowie. Pracował jako lekarz w dębickiej firmie ubezpieczeniowej oraz był pierwszym kierownikiem miejskiego ośrodka zdrowia. Poza pracą angażował się społecznie w działalność Polskiego Czerwonego Krzyża. Po powstaniu getta w Dębicy Mikołajków zatrudnił w charakterze gońca w kierowanej przez siebie kasie chorych trzynastoletniego Efraima Reicha. Z pomocą jego oraz swoich synów, Leszka i Andrzeja, udzielał pomocy rodzicom Reicha, którzy przebywali w getcie. Razem z małżonką przygotowywał dla nich paczki z prowiantem i lekarstwami. Podczas akcji likwidacyjnej dębickiego getta w lipcu 1942 r. Mikołajków udzielił w swojej piwnicy schronienia 13-osobowej rodzinie Reicha. Dom rodziny Mikołajkowów stał w bezpośrednim sąsiedztwie siedziby Gestapo. Po zakończeniu akcji likwidacyjnej i przeorganizowaniu getta na obóz pracy Reichowie opuścili kryjówkę. W listopadzie 1942 r. Mikołajków powiadomił rodzinę Reichów o zbliżającej się kolejnej akcji likwidacyjnej getta i ukrył ich na 9 miesięcy. Latem 1943 r.