Część północna posiada także dwa magazyny, zaś główny dziedziniec jest ozdobiony dwoma poziomami niszy z ozdobnymi cegłami od strony północnej, które niegdyś oba biegły wzdłuż całego budynku, ale do dzisiaj zachował się tylko jeden z nich. Ten plan wywodzi się z późnosasanidzkiego Pałacu Chosrowa w Ghasr-e Szirin i posiada swoje odpowiedniki w umajjadzkich pałacach w Ammanie i Mszatcie. W sumie Al-Uchajdir jest „jedynym znanym abbasydzkim zamkiem pustynnym”.
thumb|left|200px|Widok z góry Budynek nie zawiera śladów rekonstrukcji i prawdopodobnie był zamieszkany jedynie przez krótki czas. Wewnątrz znaleziono ceramikę z drugiej połowy VIII w. oraz miedzianą monetę kalifa Al-Mansura (754 - 775) datowaną na rok 773/774. Wewnątrz obwarowań znaleziono także dwa dirhamy Al-Mansura i Al-Mahdiego (775 - 785). Proponowano różne daty budowy Al-Uchajdir pomiędzy epoką Sasanidów a X wiekiem. Jednak zarówno wskazane powyżej świadectwa archeologiczne jak i podobieństwo do wymienionych zamków umajjadzkich wskazują na drugą połowę VIII w. Creswell wiązał Al-Uchajdir z osobą Isy Ibn Musy, członka rodu Abbasydów, który miał wycofać się do swojej rezydencji w 775/776 gdy został wykluczony z porządku sukcesji przez kalifa Al-Mahdiego.