W 1970 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych za pracę z zakresu klasyfikacji i kartografii gleb.

W latach 1971–1972 był stypendystą rządu francuskiego i odbył studia uzupełniające z teledetekcji i kartografii gleb w Narodowym Instytucie Agronomicznym Paris-Grignon, połączone z krótkimi stażami w Centre National de la Recherche Scientifique w Tuluzie i Nancy, Ecole Nationale Supérieure d’Architecture w Montpellier, na politechnice w Nancy i Uniwersytecie Strasburskim. W 1978 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy poświęconej zastosowaniu teledetekcji do wykonywania map stosunków wodnych w glebie. Po habilitacji odbył kilka średnioterminowych staży naukowych i dydaktycznych we Francji, Szwajcarii, Belgii, Holandii, USA i Szwecji. W 1993 roku uzyskał tytuł naukowy profesora nauk technicznych.

W 1960 roku rozpoczął pracę w Spółdzielni Geodezyjnej „Plan” przy pomiarach terenów miejskich i pomiarach do klasyfikacji gruntów, dodatkowo w latach 1984–1990 pracował w PEGiK GEOKART jako konsultant projektów zagranicznych.