Włoska inwazja na Somali Brytyjskie – pierwszy akt kampanii wschodnioafrykańskiej w czasie II wojny światowej. W dniach 3–19 sierpnia 1940 roku siły włoskie i erytrejskie oraz somalijskie oddziały nieregularne z włoskiej części Somalii wkroczyły do Somali Brytyjskiego i pokonały połączony garnizon wojsk Wielkiej Brytanii, Brytyjskiej Wspólnoty Narodów oraz brytyjskich kolonii, wspieranych przez somalijskie siły nieregularne w służbie korony brytyjskiej.

Tło sytuacyjne Africa Orientale Italiana

9 maja 1936 roku włoski dyktator Benito Mussolini ogłosił powstanie Włoskiej Afryki Wschodniej (wł. Africa Orientale Italiana, AOI), utworzonej z połączenia kolonii Erytrei Włoskiej, Somali Włoskiego i Etiopii, podbitej w czasie II wojny włosko-etiopskiej (1935–1936). 10 czerwca 1940 roku Mussolini wypowiedział wojnę Wielkiej Brytanii i Francji, czyniąc siły włoskie w Afryce zagrożeniem dla brytyjskich szlaków zaopatrzeniowych wzdłuż Morza Śródziemnego, Kanału Sueskiego i Morza Czerwonego. Egipt oraz Kanał Sueski były oczywistymi celami włoskich imperialistów, ale w grę wchodziła również inwazja na Somali Francuskie (obecnie Dżibuti) lub Somali Brytyjskie.