Tadeusz Lucjan Julian Przerwa-Tetmajer (ur. 4 listopada 1904 w Bronowicach Małych, zm. 27 grudnia 1993 w Krakowie) – major Wojska Polskiego, rzeczoznawca koni, instruktor i trener jeździectwa.
Życiorys thumb|left|Portert synów Jana Kazimierza i Tadeusza autorstwa Włodzimierza Tetmajera Był ósmym dzieckiem i młodszym synem malarza Włodzimierza Tetmajera i jego żony Anny z Mikołajczyków. Ochrzczony został 5 grudnia w kościele Mariackim w Krakowie. Rodzicami chrzestnymi byli: brat przyrodni ojca Kazimierz Przerwa-Tetmajer, macocha ojca i zarazem babcia Tadeusza Julia Tetmajerowa, szwagier matki Lucjan Rydel i Tekla Symonowicz. Przez rodzinę nazywany był Tydzio.Monika Śliwińska, "Panny z Wesela", Wydawnictwo Literackie wyd., Kraków 2020 s.299 Uczył się w Korpusie Kadetów nr 1 a następnie był wychowankiem Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Służył jako rotmistrz w krakowskim 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego oraz w 13 Wileńskim Pułku Ułanów. Po wybuchu II wojny w czasie kampanii wrześniowej walczył w bitwie pod Kutnem. Zaangażował się w działalność ZWZ, a następnie Armii Krajowej. Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Virtutti Militari oraz Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. W 1945 został aresztowany i osadzony w Więzieniu św. Michała w Krakowie przy ulicy Senackiej.