thumb|220px|Rysunek przygotowawczy sangwiną z włoskiego szkicownika Goi Święta Barbara (hiszp. Santa Bárbara) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi znajdujący się w kolekcji Prado w Madrycie.
Okoliczności powstania W latach 1770–1771 Goya przebywał we Włoszech, gdzie doskonalił swoje umiejętności malarskie. Był wtedy młodym i jeszcze nieznanym artystą szukającym potwierdzenia swojego talentu i drogi do sławy. Święta Barabara, wyraźnie inspirowana sztuką grecko-rzymską, powstała prawdopodobnie niedługo po powrocie malarza do Hiszpanii w 1771 roku. Z włoskiego okresu zachował się szkicownik Goi, tzw. cuaderno italiano. Znajdujące się w nim rysunki przygotowawcze i osobiste notatki pomogły w atrybucji i datowaniu wielu dzieł malarza. Zeszyt zawiera także szkic Świętej Barbary, a na następnej stronie Goya zanotował datę swojego ślubu z Josefą Bayeu – 15 lipca 1773. Ze względu na tę datę i podobieństwa do innych dzieł z tego okresu przyjmuje się, że obraz powstał ok. 1772–1773 roku. Możliwe, że wizerunek tej świętej był powiązany z nowym etapem w karierze Goi – przeprowadzką z Saragossy do Madrytu i współpracą z Królewską Manufakturą Tapiserii Santa Bárbara.