Johann August Heinrich Heros von Borcke (ur. 23 lipca 1835 w Twierdzy Ehrenbreitstein, zm. 10 maja 1895 w Berlinie) – pruski oficer kawalerii, który służył w Skonfederowanej Armii Północnej Wirginii podczas wojny secesyjnej. Po kapitulacji Konfederacji w 1865 r. von Borcke wrócił do armii pruskiej, w szeregach której walczył w wojnie prusko-austriackiej. W 1867 r. przeszedł na emeryturę z powodu ran, które odniósł jeszcze podczas służby w KonfederacjiHeros von Borcke na antietam.aotw.org..

Życiorys Młodość i początki kariery wojskowej Heros von Borcke urodził się 23 lipca 1835 roku w Twierdzy Ehrenbreitstein. Pochodził z rodziny pomorskich junkrów z rodu Borcke, których rodowód sięga XII/XIII wieku. Wśród członków jego rodziny było wielu wysokiej rangi oficerów (w tym generałowie i feldmarszałek), a także szlachcianka skazana za czary Sydonia von Borck, ścięta i spalona na stosie w 1620 r.

Jego ojciec, Theodor von Borcke (1805–1878), który był porucznikiem piechoty w armii pruskiej, opuścił służbę (rok po narodzinach syna), aby zarządzać rodzinnymi posiadłościami w Wangerin na Pomorzu, a później w Giesenbrügge (Neumark) jako „Gutbesitzer” (duży, tradycyjny właściciel ziemski).