Został awansowany na stopień pułkownika w korpusie oficerów sądowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od początku lat 20. był prokuratorem przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr VIII w Grudziądzu. Z dniem 7 marca 1927 został mianowany podprokuratorem Prokuratury przy Najwyższym Sądzie Wojskowym. Zarządzeniem z 4 czerwca 1930 został mianowany prokuratorem przy NSW w miejsce płk Jana Rzymowskiego••. W grudniu 1930 ogłoszono, że został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 28 lutego 1931•. W 1934, jako pułkownik w stanie spoczynku, pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.

W latach 1936–1939 był naczelnikiem wydziału Najwyższej Izby Kontroli••.. Na początku marca 1938 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej Zjednoczenia Polskich Prawników Katolików.

Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej wsparł wiedzą prawniczą działalność Stowarzyszenia im. Waleriana Kalinki, prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego na obszarze Generalnego Gubernatorstwa. Tuż po wojnie był radcą prawnym w Oddziale Wojewódzkim PUR w Warszawie.