Klasztor Ottobeuren – barokowe opactwo benedyktynów, znajdujące się w bawarskiej gminie Ottobeuren.

Historia Około 764 roku landgraf Silach i jego żona Ermenswint przekazali mnichom z Sankt Gallen i Reichenau darowiznę pod założenie klasztoru. W 769 Karol Wielki nadał zakonnikom przywilej wyboru opata i wójta kościelnego oraz zwolnienia z opłat celnych. Około 830 roku przebywało tu ok. 22 mnichów, lecz w ciągu IX wieku ich liczba wzrosła do ponad stu. Znaczenia opactwa wzrosło w latach 972–973, gdy biskup Ulryk z Augsburga na krótko przejął obowiązki opata i uzyskał dla placówki status majątku cesarskiego od Ottona I Wielkiego. W XII wieku rozwijał się tu zapoczątkowany w Hirsau ruch reformatorski. W XVI uruchomiono tu drukarnię. Opactwo ucierpiało podczas wojny trzydziestoletniej, lecz w XVIII wieku przeżyło ono rozkwit za kadencji opata Ruperta II Neßa, kiedy to wzniesiono barokowe skrzydła klasztorne i nowy kościół, konsekrowany w 1766 roku.