Kiedy 1950 roku został wydany Stary Testament autorstwa Knoxa tłumaczenia Biblii z Wulgaty przestały już być tworzone, a Kościół skupił się na promocji tłumaczeń z oryginałów hebrajskich i greckich zgodnie z encykliką Divino afflante Spiritu. Jednak Biblia Knoxa była przeznaczona i dozwolona do czytania Lekcji na mszy od 1965 do początku lat 70. XX wieku, wraz z Biblią bractwa. Jest uznawany za najlepsze tłumaczenie XX wieku, m.in. przez papieża Piusa XII, biskupa Fultona Sheena.
Język przekładu Tłumacz używa płynnego, idiomatycznego języka angielskiego i używa go bardziej swobodnie, niż tłumacze w tłumaczeniu Douay–Rheims, natomiast tłumaczenie ksiąg deuterokanonicznych jest bliższe Septuagincie niż Wulgacie. Kiedy istniały wątpliwości i różnice co do tekstu łacińskiego tłumaczono z języka oryginału, a tekst łaciński był umieszczany w przypisie.