Również ta próba nie udała się, a Olejnik powrócił do Częstochowy, skąd – w towarzystwie członka swojego oddziału Jana Wieczorka „Huberta” – udał się do Warszawy, gdzie przybył 8 listopada 1946 roku. Podczas pobytu w stolicy został aresztowany, postrzelony oraz zdekonspirowany. W dniu 29 grudnia 1946 roku przewieziono go do Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi, gdzie po dwumiesięcznym śledztwie Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go w dniu 9 stycznia 1947 roku na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok został wykonany w dniu 18 stycznia 1947 roku. Miejsce pochówku Alfonsa Olejnika pozostaje nieznane.
Rehabilitacja i upamiętnienie Wyrokiem z dnia 30 lipca 1999 roku Sąd Okręgowy w Łodzi dokonał rewizji wyroku z 1947 roku i zrehabilitował Alfonsa Olejnika. W 2009 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2017 roku pośmiertnie awansowany na stopień kapitana. Jego imieniem nazwano również jedną z ulic w rodzinnym Skomlinie.
Bibliografia