Francesca Comencini (ur. 19 sierpnia 1961 w Rzymie) – włoska reżyserka i scenarzystka filmowa i telewizyjna. Autorka kilkunastu filmów fabularnych, dokumentalnych i telewizyjnych.
Życiorys Jedna z czterech córek reżysera Luigiego Comenciniego, mistrza włoskiej komedii filmowej. Siostra reżyserki Cristiny Comencini, scenografki Paoli Comencini i kierowniczki produkcji Eleonory Comencini. Uczęszczała do francuskojęzycznego Lycée Chateaubriand w Rzymie, po czym przez dwa lata studiowała filozofię. Ostatecznie rzuciła jednak studia i wyjechała do Paryża, gdzie wkrótce spotkała swojego przyszłego męża, producenta filmowego Daniela Toscan du Plantier. Niedługo później, w wieku 23 lat, nakręciła swój fabularny debiut Pianoforte (1984). Ta autobiograficzna opowieść o parze zakochanych w sobie narkomanów zwróciła na nią uwagę krytyki i przyniosła Nagrodę im. Vittoria De Siki na 41. MFF w Wenecji. Sukcesem okazała się jej współpraca z ojcem – napisali scenariusz do jego Chłopca z Kalabrii (1987), po czym wyreżyserowała we Francji Blask jeziora (1988) z Nicole Garcią w roli powieściopisarki osiadłej w chatce w prowincjonalnej głuszy i przeżywającej romans z nowo przybyłym mężczyzną. Jej obraz Lubię tę pracę (2004) zdobył Nagrodę FIPRESCI w sekcji „Panorama” na 54. MFF w Berlinie.