Podniesienie dna zatoki szczękowej – zabieg pozwalający na poprawę warunków kostnych, przed lub w czasie zabiegu implantacji. W przypadkach braków zębowych w szczęce, w odcinkach bocznych (na poziomie przedtrzonowców i trzonowców), przed planowanym zabiegiem zakładania implantów, niezbędna jest ocena stanu tkanki kostnej. Wykonuje się ją za pomocą badania stożkowej tomografii komputerowej (CBCT). Dość często zdarza się tak, że w wyniku długotrwałej utraty zębów dochodzi do tak dużej destrukcji kości wyrostka zębodołowego, że niemożliwa jest bezpośrednia implantacja. W przypadkach, kiedy wysokość kości wynosi poniżej 10 mm - niezbędny jest zabieg korekcyjny, umożliwiający wytworzenie większej ilości tkanki kostnej. Odbywa się to za pomocą podniesienia dna zatoki szczękowej.
Zatoka szczękowa wyścielona jest błoną śluzową. Istotą zabiegu jest przemieszczenie błony śluzowej do dolnego brzegu ku górze, bez przerwania jej ciągłości, a następnie wprowadzenie materiału do regeneracji tkanki kostnej, na pożądaną wysokość.