„Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” autorstwa Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego podawała o Jaśliskach jedynie krótką informację: Miasto znacznej włości do biskupstwa przemyskiego z dawna należało, do juryzdykcji powiatu bieckiego, z wojewodztwa krakowskiego.
Okres niewoli był okresem dalszego upadku Jaślisk. Przyczyniło się do tego przeludnienie Galicji (słynna nędza galicyjska), spadek znaczenia traktu węgierskiego oraz upadek rzemiosła spowodowany m.in. prawodawstwem austriackim. Głównym źródłem zarobków pozostało rolnictwo, jednak ziemie tu zawsze były kiepskie. Należy do tego doliczyć klęski nieurodzaju (1787, 1846, 1882) oraz pożary w miasteczku (1885). Jakby tego było mało w Jaśliskach szalały epidemie: cholery w 1831 (84 ofiary), tyfusu w 1847 (121 ofiar) i anginy w 1862 (56 ofiar)https://jasliska.pl/historia.html.
Jak podawał Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (1882) w Jaśliskach było 148 domów, w których mieszkało 900 osób, w tym 30 Żydów. Mieszczanie posiadali 520 mórg roli, 82 morgi łąk i ogrodów oraz 87 mórg pastwisk. Miasteczko miało prawo organizowania co roku 12 jarmarków, na których handlowano głównie bydłem górskim i owcami. W 1898 miasteczko liczyło 971 mieszkańców oraz 151 domów.