W tym czasie zbierała materiały historyczne do planowanych książek.
Będąc na emeryturze, poświęciła się pisarstwu. Opublikowała kilkanaście książek historycznych, w których opisywała znanych ludzi.
Twórczość Pierwszą publikacją literacką była biografia rosyjskiego poety Sergiusza Jesienina, stworzona wraz z Wiktorem Woroszylskim (wydana w 1973). Książkę przetłumaczono na kilka języków: angielski, włoski, rosyjski i węgierski.
Autorka biografii Grigorija Rasputina pt. „Григорий Распутин без мифов и легенд” wydanej w 2000 przez wydawnictwo Armada.
Jedyną (spośród czterech w języku rosyjskim) książką przetłumaczoną na polski są „Любовные утехи русских цариц”, czyli „Miłosne igraszki rosyjskich caryc”, które na polskim rynku pojawiły się w 2006. Od tamtej pory autorka zaczęła pisać wyłącznie po polsku.
W Polsce zyskała popularność dzięki cyklowi książek „Skandale historii”, w których odkrywała sekrety i seksualne ekscesy postaci znanych z kart historii. W 2011 wydała „Mój chory de Sade. Studium dewiacji i tyranii”, gdzie przedstawiła analizę dewiacji opisywanych przez markiza de Sade.