Kureń miał pierwotnie być jednostką piechoty, ostatecznie zaś w jego skład weszła kompania piechoty, szwadron kawalerii, bateria artylerii oraz oddział cyklistów, zaś jego dowódca miał nosić, zgodnie z kozacką tradycją, stopień atamana. Dowódcą kurenia został bolszewik Witalij Primakow.
Jednostka pierwszy raz wzięła udział w działaniach bojowych 4/17 stycznia 1918 r. w składzie grupy wojsk Pawła Jegorowa, biorąc udział w zdobyciu Połtawy. Czerwoni Kozacy, współdziałając z lokalnymi oddziałami Czerwonej Gwardii oraz regularnymi oddziałami Armii Czerwonej pod dowództwem Michaiła Murawjowa, wzięli również udział w zdobyciu Kijowa 26–27 stycznia/8–9 lutego 1918 r. W Kijowie prowadzono dalszy pobór do jednostek Czerwonych Kozaków. Jako że zgłaszali się ochotnicy różnych narodowości, proponowano zmianę nazwy jednostki na 1 robotniczo-chłopski socjalistyczny pułk Armii Czerwonej, jednak władze Rosji Radzieckiej wolały utrzymać dotychczasową nazwę, która miała stanowić konkurencję dla jednostek ukraińskich, walczących o niepodległą Ukrainę.