Obraz powstał na zlecenie niejakiego Indri Abeli zwanego Ta’ Feliċa, a obraz wyszedł spod pędzla Giuseppe Calì w 1890. Fragmenty poprzedniego obrazu tytularnego, „mającego pewne walory artystyczne”, będącego dziełem francuskiego rycerza zakonu joannitów Fra Luqi Gamiera, znajdują się w zakrystii. Cztery ołtarze boczne, po dwa na każdej ścianie, poświęcone są Najświętszej Maryi Pannie, św. Pawłowi, św. Rochowi oraz św. Leonardowi (Anardowi), a to na pamiątkę kościołów, stojących kiedyś na tym terenie i zdesakralizowanych przez biskupa Balaguera w 1652. Wszystkie ołtarze mają wspaniałą oprawę, z kolumnami i frontonami wyrzeźbionymi w wapieniu maltańskim, z obrazami przedstawiającymi ich patronów.W kościele znajduje się, unikalna w stylu i wielkości, figura tytularna z 1942, przedstawiająca śpiącą maleńką Madonnę ubraną w haftowaną sukienkę, a przekazana do kościoła przez ówczesnego rektora ks. Ġorġa Cashę. W małych niszach znajdują się figury Matki Boskiej Bolesnej oraz Ecce Homo, prace Ġużeppe Cilii, jak również figura Serce Jezusa z 1995, dar dwóch parafianek. Przed ołtarzem wisi srebrna wieczna lampka z 1811, wspólny dar wszystkich parafian.