Wraz z tymi dwoma zrealizowanymi wymaganiami żywieniowymi zrozumiano również ekologiczną strategię tego grzyba.
Rogowniczka końska jest grzybem saprotroficznym. Wytwarza owocniki osiągające maksymalną wysokość 8 milimetrów. Większość wytworzonych w nich zarodników trafia na tereny trawiaste. Bydło, konie i owce jedzą te trawy z zarodnikami. Przechodzą one przez układ pokarmowy zwierząt bez uszkodzenia. Zwierzęta, które wydalają je w pobliżu rogów i kopyt martwego bydła i zwierząt roślinożernych z rodziny koniowatych, zaszczepiają bogaty w keratynę substrat żywymi zarodnikami tego grzyba wyspecjalizowanego w jej trawieniu.
Występowanie Spotykany jest głównie w miejscach, w których wyrzucane są resztki kopyt, rogów i racic zwierzęcych. W Polsce podano tylko dwa stanowiska tego gatunku, jedno z nich ponad 100 lat temu (Joseph Schröter1908 i Wanda Rudnicka-Jezierska 1965 r.). Nowe stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Rogowniczka końska zaliczona w nim jest do gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną.
Obecnie gatunek ten jest bardzo rzadki.