Danilewicz wstąpił do Zakonu Świętej Trójcy od Wykupu Niewolników na Antokolu w Wilnie ok. 1713 rokuEncyklopedia katolicka, (red. R. Łukaszyk, L. Bieńkowski, F. Gryglewicz), t. III, Lublin, KUL, 1979, hasło: DANILEWICZ Aleksander Kazimierz, k. 1014.. Tam odbywał formację zakonną i studia teologiczne. Śluby zakonne złożył w roku 1715 w Trynopolu. W 1718 roku został wyświęcony na kapłana i odprawił Prymicję we Lwowie.
Danilewicz spełniał w zakonie liczne obowiązki m.in.: kaznodziei, prezydenta przyjmowanych nowych fundacji, przełożonego (ministra) klasztoru w Wilnie na Antokolu oraz dwukrotnie definitora polskiej prowincji zakonnejSłownik polskich teologów katolickich (red.) H. E. Wyczawski, t. I, Warszawa, Akademia Teologii Katolickiej, 1981, s. 364-365.. Słynął z pięknej wymowyPodręczna encyklopedya kościelna, S. Gall (oprac.), t.5/8, Warszawa 1905, s. 328.. Był także lektorem (profesorem) filozofii, teologii scholastycznej i dogmatycznejO. Danilewicz, Facies chronologica [...] Ordinis S. Trinitatis [...], Lwów 1748, strona tytułowa.. Zapisał się w historii jako kronikarz swego zakonu. Jego najważniejszym dziełem w tym zakresie jest Facies chronologica (wyd. we Lwowie w 1748 roku). Był autorem kazań, m.in.: Nowy Aaron Nazareński Jezus (wyd. w dwóch tomach, w Wilnie, w roku 1730), Roszczka Aaronowa (wyd.