Wkrótce zainteresowała go myśl sytuacjonistyczna, egoistyczny komunizm i antyautorytarne analizy Johna Zerzana i wydawanego w Detroit magazynu „Fifth Estate”. Wyprodukował serię ironicznych plakatów politycznych podpisanych „The Last International”, najpierw w Ann Arbor w stanie Michigan, a następnie w San Francisco, gdzie przeniósł się w 1978. W Bay Area zaangażował się w działalność wydawniczą i kulturową undergroundu, pisząc recenzje i krytyki tego, co nazwał „środowiskiem marginalnym”. Od 1988 mieszka w północnej części stanu Nowy Jork.
Black jest najbardziej znany z eseju The Abolition of Work z 1985, który został szeroko przedrukowany i przetłumaczony na co najmniej trzynaście języków. Twierdził w nim, że praca jest podstawowym źródłem dominacji, porównywalnym z kapitalizmem i państwem, które powinno zostać przekształcone w dobrowolną „produktywną zabawę”. Wśród swoich inspiracji Black wymienił francuskiego utopijnego socjalistę Charles’a Fouriera, brytyjskiego utopijnego socjalistę Williama Morrisa, rosyjskiego anarchokomunistę Piotra Kropotkina i sytuacjonistów.