Podobne deklaracje są integralną częścią miejscowego nacjonalizmu, kierowane są tak do osób pochodzących z pozostałych części Indii jak i do osiadłej w Mizoramie ludności plemiennej. Dokument podpisany przez Zoramthangę odróżniał się od innych tekstów tego typu. Pozwalał bowiem na pozostanie między innymi chrześcijanom regularnie uczęszczającym na nabożeństwa czy innym niż Mizo mongoloidom.

Awansowany w 1979, został zastępcą szefa separatystycznego rządu Mizoramu na uchodźstwie. Awansował też w hierarchii MNF, otrzymał pozycję wiceprzewodniczącego macierzystej formacji. Stanął wreszcie na jej czele po śmierci Laldengi w 1990.

Działalność polityczna od 1986 Odgrywał kluczową rolę w negocjacjach pokojowych z władzami federalnymi. Po kapitulacji MNF w lipcu 1986 i podpisaniu porozumienia z indyjskim rządem nadzorował przekształcenie Mizo National Front w partię polityczną. Do Zgromadzenia Ustawodawczego Mizoramu wybrany po raz pierwszy w 1987, mandat odnawiał kolejno w 1989, 1993, 1998, 2003 i 2018.