mały|upright=0.5|left|Herb Rola, którym posługiwała się rodzina Rakowieckich thumb|240px|Grób Ignacego Rakowieckiego na Cmentarzu Powązkowskim Ignacy Benedykt Rakowiecki (ur. grudzień 1783 w Berdyczowie, zm. 22 lipca 1839 w Warszawie) – nauczyciel, filolog, badacz słowiańszczyzny.
Życiorys Urodził się w Berdyczowie w rodzinie Teodora i Marianny z domu Milanowskiej. Ojciec jego był dworzaninem królewskim i sztycharzem koronnym u Stanisława Augusta Poniatowskiego według przywileju wydanego 18 lipca 1771.
Ignacy Benedykt ochrzczony został w cerkwi unickiej w Berdyczowie dnia 28 grudnia 1783. Ukończył w 1802 szkołę średnią w Berdyczowie. Pracował w Humaniu jako nauczyciel języka rosyjskiego i francuskiego. Na Akademii Wileńskiej pobierał nauki z dziedziny ekonomii politycznej oraz filologii.
Podjął pracę jako plenipotent w dobrach Aleksandra Potockiego i jako administrator sądowy w ordynacji Zamojskiej.
W 1820 przygotował tłumaczenie i rozpoczął wydawanie własnym nakładem w Warszawie kodeksu „Ruska Prawda”, najstarszego zbioru prawa Rusi Kijowskiej.
W 1821 został członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie oraz pełnił obowiązki kuratora szkół w województwie podlaskim.
Żonaty z Amelią z domu Kitajewską, siostrą Adama Kitajewskiego – miał syna Jarosława.
Umarł w Warszawie i pochowany został na warszawskich Powązkach.