Władysław Lesiak (ur. 2 kwietnia 1908 w Jodłowej, zm. 9 czerwca 1977 w Nowym Sączu) – polski duchowny rzymskokatolicki, wykładowca liturgiki i ojciec duchowny w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, referent duszpasterstwa Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, proboszcz parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu i dziekan dekanatu nowosądeckiego, autor wielu publikacji.

Życiorys Pochodził z parafii Jodłowa. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1930 roku z rąk bpa Leona Wałęgi. W latach 1930–1932 był wikariuszem w Piwnicznej. W latach 1932–1933 pracował w parafii katedralnej w Tarnowie, był też kapelanem więzienia oraz sekretarzem generalnym Związku Młodzieży Polskiej. Szczególnie zajmował się Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży Męskiej. W ostatnim roku przed wybuchem wojny kierował Katolickim Uniwersytetem Ludowym w Krzyżanowicach. W 1941 r. pełnił funkcję administratora parafii Krzyżanowice. W latach 1941–1945 pełnił obowiązki ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. W tym okresie był równocześnie wykładowcą liturgiki oraz referentem duszpasterstwa Kurii Diecezjalnej. W 1949 r. uzyskał stopień doktora teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.