Leon Kisiel (ur. 3 kwietnia 1898 w Ostrowie Galicyjskim, zm. 1940 w ZSRR) – polski nauczyciel, dyrektor gimnazjalny w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 2 listopada 1882 w Ostrowie Galicyjskim jako syn Michała. Uczył się w Przemyślu. W 1917 zdał egzamin dojrzałości. Podczas nauki szkolnej działał w skautingu.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w grudniu 1918 zgłosił się do szeregów Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Ze służby został zwolniony jako inwalida. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921.
Następnie studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie w 1927 na Wydziale Humanistycznym uzyskał doktorat na podstawie pracy pt. „Pan Podstoli” wobec „Monitora” (promotor: prof. Juliusz Kleiner), którą wydał w tym samym roku. Podjął pracę nauczyciela-polonisty. W latach 20. pracował w Państwowym Gimnazjum Koedukacyjnym im. Juliusza Słowackiego w Kowlu, gdzie uczył języka polskiego i propedeutyki filozofii. Potem pracował w Równem. Później sprawował stanowisko dyrektora Państwowego Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Zdołbunowie. W tym okresie pod koniec 1932 został mianowany członkiem oceny książek i pomocy naukowych dla szkół z ruskim (ukraińskim) językiem nauczania.