Podczas przeprowadzonych w 1896 roku prób układu napędowego osiągnięto następujące wyniki: w 24-godzinnej próbie prędkości przy mocy nominalnej 7000 KM zanotowano 16,5 węzła, w próbie 6-godzinnej przy mocy 12 400 KM uzyskano 17,5 węzła, w próbie 6-godzinnej przy przeciążeniu maszyn do 13 819 KM osiągnięto prędkość 17,7 węzła, a w próbie 2-godzinnej przy 15 931 KM zanotowano prędkość 18,1 węzła.

Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna thumb|Rzut boczny i przekrój pancernika „Jauréguiberry” „Jauréguiberry” był zbudowanym ze stali pancernikiem z wysokimi, silnie pochylonymi dośrodkowo burtami (tzw. zawał burtowy). We współczesnych wydawnictwach fachowych wyrażano opinię, że ma bardzo piękne linie kadłuba, a jego ogólna architektura była oceniana wysoko, zwłaszcza w porównaniu z wcześniejszymi francuskimi pancernikami. Kadłub podzielony był na 14 przedziałów wodoszczelnych, a jego konstrukcja opierała się na 89 wręgach głównych i 139 górnych. W przeciwieństwie do „Charles’a Martela” okręt miał odrębnie położone kotłownie, które mieściły się w trzech przedziałach wodoszczelnych, dodatkowo podzielonych wzdłużnymi grodziami (w każdym z sześciu pomieszczeń znajdowały się cztery kotły). Maszynownia również była podzielona wzdłużną grodzią na dwie części;