Podział ten przebiegał wzdłuż linii Driny; historycznie miał ogromny wpływ na losy regionu i do dziś stanowi granicę wpływu kultury wschodu i zachodu – prawosławia i katolicyzmu. Po podziale wszystkie cztery Panonie oraz Dalmacja przypadły cesarstwu zachodniorzymskiemu. mały|274x274px|Zasięg państwa Ostrogotów u szczytu potęgi. Na mapie widać podbitą Dalmację i Panonię.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego W V w. kontynentalną część Półwyspu Bałkańskiego (w tym Panonię) pustoszyli Hunowie, których państwo rozpadło się w 453 r. po śmierci Attyli. Po upadku Rzymu Dalmację podbił, w 481 r., król Italii, germański wódz Odoaker, a po jego klęsce w 493 r., Dalmację opanował ostrogocki władca Teodoryk (zob. podbój Italii przez Gotów). Panonia weszła pod władanie Ostrogotów już w roku 453, a Istria – w 489. W tym czasie ludność mieszała się o czym zaświadczają gockie i germańsko-rzymskie groby, m.in. na Istrii. W okresie władcy ostrogockiej Dalmacja została połączona z Panonią Savia w jedną jednostkę administracyjno-wojskową, którą zarządzał comes z siedzibą w Salonie, gdzie mieściła się również metropolia kościelna, której podlegali dalmatyńscy biskupi. Na początku VI w.