Panonia i Góry Dynarskie) łatwiej było Słowianom utrzymać własną kulturę i sposób życia; nad morzem i na wyspach, gdzie silniejsze ośrodki wykształciła kultura romańska, było to znacznie trudniejsze. Pewnym ewenementem oraz tajemnicą historii pozostaje w jaki sposób wyraźnie niższa cywilizacyjnie ludność przybyła na nieznane sobie wcześniej terytoria, zdołała skutecznie wchłonąć ludność autochtoniczną. Iliryjska tradycja romańska najdłużej zachował się na wyspach, o czym zaświadcza, wolniejsza niż na lądzie, slawizacja toponimii. Ostatni znany użytkownik języka dalmatyńskiego – Tuone Udaina, zmarł na wyspie Krk w 1898 r. Nazwa Ilirowie i Illyricum (łacińska nazwa prowincji rzymskiej) przetrwały nawet po osiedleniu się Słowian na Półwyspie Bałkańskim i wielokrotnie w historii powracały m.in. w postaci, utworzonych przez Napoleona, Prowincji Iliryjskich oraz w nazwie XIX wiecznego ruchu odrodzenia narodowego – Iliryzmu.
Zobacz też
historia Chorwacji Słowianie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Chorwacji