Ostatnia, zmodyfikowana para odnóży ma piłkowania z ząbków na goleni i stopie, natomiast jej przedudzie jest ich pozbawione, mając za to gładki podłużny rowek pośrodku spodniej strony.
Biologia i ekologia Wij ten zamieszkuje różne siedliska. Spotyka się go pod powalonymi kłodami, korą drzew, pniakami i głęboko osadzonymi kamieniami. W Fennoskandii wybiera stanowiska synantropijne. Aktywny jest nocą, kiedy to poluje na różne bezkręgowce.
Do rozrodu gatunek ten przystępuje latem. Samice wykazują troskę rodzicielską o jaja i potomstwo. Na miot przypada 7–19 młodych. W pierwszym stadium rozwojowym chronione są przez samicę, która okręca się tylną częścią ciała wokół nich stroną grzbietową na zewnątrz i przytrzymuje je odnóżami ponad gruntem. To noszone przez samicę stadium nazywane jest płodem (fetus). Młode w nim są nieruchome, kremowobiałe wskutek pozbawienia pigmentacji. Budową przypominają formy dorosłe, jednak ich ciało pozostaje zwinięte w okrąg o średnicy około 5 mm. Młode kolejnego stadium przypominają już wyglądem osobniki dorosłe, są jednak jaśniej ubarwione i mają zredukowaną liczbę porów koksopleuralnych oraz chetotaksję czułków, nadustka i koksopleurów. Wykazują się już aktywnością, wdrapując się jedno na drugie i zwiedzając komorę lęgową, stąd przypuszczenie, że opuszczają ją jeszcze w tym stadium.