porusza się w wodzie szukając pokarmu, a jeśli go nie znajdzie znów otorbia się i uwalnia nową pływkę. Proces ten zwany poliplanetyzmem może powtarzać się kilka razy, u.S. parasitica 6-krotnie. Kiedy pływka dzięki zdolnościom chemotaktycznym znajdzie odpowiednie podłoże, otaczającymi ją włoskami przyczepia się do niego i może rozpocząć fazę rozmnażania płciowego. Najbardziej patogenne gatunki mają na końcach włosów małe haczyki, które zwiększają ich zdolność przyczepiania się do ryb. Rozmnażanie płciowe rozpoczyna się od wytworzenia odpowiednio męskiego i żeńskiego gametangium (plemnia i lęgnia). Te łączą się z sobą za pomocą włostka. W wyniku zapłodnienia powstaje zygota, a z niej oospora.
Przedstawiciele rodzaju Saprolegnia odróżniają się od grzybów kilkoma cechami: ich morfa bezpłciowa jest diploidalna, mitochondrium ma rurkowate grzebienie, w jądrze i protoplazmie są rurkowate mikrotubule w ścianie komórkowej brak chityny ich strzępki są koenocytarne, zamiast sept mają rzadkie włókna wytwarzają zoospory wykazujące własności chemotaktyczne.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Saprolegniaceae, Saprolegniales, Saprolegniidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista.
Synonimy: Archilegnia Apinis 1935, Cladolegnia Johannes, 1955, Diplanes Leitg.