Historia Tereny wzdłuż rzeki były zamieszkane od dawna. W pobliżu jej brzegów odkryto artefakty z epok neolitu, brązu, żelaza oraz czasów rzymskich (Gals, Orpund, La Tène, Thielle-Wavre). Od dawna drogi, wiodące z Wyżyny Szwajcarskiej w kierunku dogodnych przejść w łańcuchu Jury przekraczały rzekę mostami w La Tène, Pont-de-Thielle, Cornaux oraz Aegerten- Brügg. W Port, u ujścia z jeziora Bielersee, znaleziono pozostałości portu z epoki rzymskiej. W 817 roku cesarz Ludwik I Pobożny nadał kościołowi w Lozannie prawa do łowienia ryb wokół Bürglen. W XIII wieku hrabiowie z Neuchâtel posiadali prawa do połowu ryb w Thielle, które przekazali opactwom Gottstatt i Saint-Jean de Cerlier (1212-1220). Mieszkańcy okolicznych wsi mieli prawo łowić w sektorach nieobjętych żadnym przywilejem. Od XVI w. połowy, praktykowane głównie w dolnym biegu Thielle, były regulowane przez władze berneńskie. Między jeziorami, aż do ujścia do Aar koło Meienried, rzeka była żeglowna, podobnie jak między Yverdon i Orbe (Kanał Entreroches). Parowce pływały między jeziorami od 1826 roku, aż do Solothurn od 1855 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Thielle (rzeka) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.