Ukraińska Powstańcza Armia, Ukraińska Armia Powstańcza, UPAW historiografii (przez autorów takich jak Petro Josyf Poticzny, Grzegorz Motyka, Rafał Wnuk, Jerzy Markiewicz, Antoni B. Szcześniak, Zdzisław Konieczny, Wiesław Z. Szota, Wiktor Poliszczuk, Edward Prus i innych, w tym Encyclopedia of Ukraine ) określana także jako OUN-UPA, aby odróżnić ją od Siczy Poleskiej – formacji zbrojnej powstałej również w 1942 r. z inicjatywy Tarasa Borowcia ps. „Taras Bulba” (związanego z petlurowskim rządem emigracyjnym), która w początkowym okresie swego istnienia (lata 1942–1943) także nosiła nazwę Ukraińska Powstańcza Armia. Banderowcy, gdy zaczęli tworzyć własne oddziały partyzanckie, dokonali wrogiego przejęcia najpierw nazwy, a później też całej formacji. Ostatecznie większość oddziałów pierwszej UPA Borowcia została w 1943 r. rozbita lub siłą wcielona do banderowskiej UPA. Boroweć w swoim liście otwartym do banderowców potępił ich totalitarne zapędy, stosowanie terroru wobec przeciwników politycznych i mordowanie niewinnej polskiej ludności cywilnej. Zmienił również nazwę resztek swojej formacji na Ukraińska Armia Ludowo-Rewolucyjna (UNRA), bo nazwa UPA zaczęła być kojarzona ze zbrodniczą działalnością banderowców.