Dopiero w grudniu 1943 UNS przekształciła się w UPA. Składała się wówczas z następujących WO (Grup): WO-1/Grupa Baszta (Lwów, poligon lwowski) – Wiktor Charkiw „Chmara” WO-2/Grupa Buh (obwód lwowski) – Ostap Łynda „Jarema”, Wasyl Łewkowycz „Woronyj” WO-3/Grupa Łysonia (obwód tarnopolski) – Omelian Polowyj „Ostap” WO-4/Grupa Howerlia (obwód stanisławowski) – Iwan Butkowski „Hucuł”, Mykoła Twerdochlib „Hrim” WO-5/Grupa Makiwka (obwód drohobycki) – Bohdan Wilszynski „Oreł”, Iwan Bełejłowycz „Dzwinczuk” WO-6/Grupa „Sian” (powiaty: leski, przemyski, Jarosławski) – Jakiw Czornij „Udarnyk” WO-7/Grupa Suczawa (Bukowina) – nie wyznaczono dowódcy WO-8/Grupa Sribna (Ukraina Zakarpacka) – Antin Szkitak „Omelian”
Reorganizacja struktury mały|upright=1.5|Podział UPA W listopadzie 1943 powstały Główne Dowództwo UPA (Hołowne komanduwannia) i Główny Sztab Wojskowy UPA (Hołownyj wijśkowyj sztab – HWSz). Głównym dowódcą UPA został Roman Szuchewycz („Taras Czuprynka”), a szefem HWSz Dmytro Hrycaj („Perebyjnis”). Zastępcą szefa HWSz mianowano Ołeksę Hasyna („Łycar”).
Dotychczasowa UPA działająca na Polesiu i Wołyniu została przekształcona w UPA-Północ (UPA-Piwnicz), a jej dowódcą mianowano D. Klaczkiwskiego. UPA-Północ składała się z trzech okręgów wojskowych (WO): I WO Turiw II WO Zahrawa III WO Wołyń-Południe (Tiutiunnyk) Natomiast od sierpnia 1944 z dwóch (Zawychost, 444).