1 pułk strzelców konnych spieszonych – oddział kawalerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej 1939 roku.
1 psk spieszonych w kampanii wrzesniowej Formowanie pułku 1 września 1939 roku 1 pułk strzelców konnych zmotoryzowany opuścił koszary w Garwolinie i przegrupował się do wsi Borowie. W koszarach pozostał Oddział Zbierania Nadwyżek 1 psk pod dowództwem rtm. Aleksandra Marii Saryusza-Wolskiego. Zgłaszający się w ramach mobilizacji powszechnej do koszar rezerwiści oficerowie, podchorążowie, podoficerowie i strzelcy konni byli organizowani w plutony i sukcesywnie w szwadrony. W terenie działały komisje poboru koni. Do 2 września zorganizowano dwa szwadrony. 3 września do oddziału przybył z Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie wykładowca dawny oficer 1 psk mjr Bohdan Budkowski. Otrzymał on od Szefa Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie gen. bryg. Piotra Skuratowicza rozkaz zorganizowania rezerwowego 1 pułku strzelców konnych z zasobów osobowych, broni, koni i wyposażenia 1 psk, miał on podlegać Dowódcy Ośrodka Zapasowego Kawalerii "Garwolin" płk Tadeuszowi Komorowskiemu. 5 września zorganizowano już trzy szwadrony strzelców po ok. 200 żołnierzy oraz organizowano pozostałe. Od 6 września za obronę plot.