Wewnątrz tkanek żywiciela tworzą się lęgnie i plemnie, a gdy tkanki żywiciela już obumierają, powstają oospory.
Epidemiologia Niezależnie od tego, czy strzępki pochodzą z oospory, czy z otorbionej pływki, infekcja może wystąpić na każdym etapie rozwoju żywiciela i w szerokim zakresie temperatur. Jednak infekcja i rozwój choroby nasilają się, gdy sadzonki są zakażone, a temperatury są optymalne dla wzrostu żywiciela (22–28 °C). Zoospory potrzebują wody do przemieszczania się do korzeni żywicielskich. Stojąca woda również predysponuje tkankę żywiciela do infekcji. Chociaż gleby nasycone wodą sprzyjają infekcji, objawy i wpływ na plon są największe, jeśli po infekcji występują ciepłe i suche warunki glebowe. W optymalnych warunkach objawy choroby są obserwowane w ciągu 10 dni od zakażenia. Oospory tworzą się w nekrotycznych tkankach między 7 a 14 dniem. Pozostaną w tkankach żywiciela lub zostaną uwolnione do gleby podczas rozkładu korzeni. Po utworzeniu oospory pozostają w stanie uśpienia i mogą przetrwać w glebie nawet 10 lat.