Jako zasadniczy powód takiej sytuacji podawano panujący ogólnie chaos i grasowanie złodziejskich band„Powiat Siedlce w pierwszej dekadzie rządów komunistycznych”, s. 105.. Przejście obwodu pod lepiej zorganizowany okręg lubelski dawało szansę na uspokojenie sytuacji w regionie i podporządkowanie WiN lokalnych oddziałów partyzanckich.

Okręg Lubelski WiN obejmował pięć jednostek organizacyjnych, a wśród nich Inspektorat Biała Podlaska, który składał się z czterech obwodów: Biała Podlaska, Radzyń, Łuków i Siedlce. Każdy z obwodów pokrywał się w zasadzie z terenem powiatu. Niższym szczeblem był rejon, grupujący po dwie lub kilka gmin.

Obwód Siedlce WiN został zorganizowany i włączony w strukturę Inspektoratu Biała Podlaska dopiero na przełomie lat 1945–1946. Obwód podzielony był na trzy podobwody, w skład których wchodziło osiem rejonów. Podobwód I grupował rejony 1–4 we wschodniej części powiatu. Prezesem-komendantem był por. Stanisław Łaszczuk „Dzięcioł”. Podobwód II stanowiło miasto Siedlce, gdzie zarówno obsada personalna, jak i organizacja struktury konspiracyjnej nie jest znana. Nie znamy także kierownictwa podobwodu III, czyli rejonów 5-8, obejmujących zachodnią część Obwodu Siedlce. Zgodnie z meldunkiem mjr. „Kowala” w lutym 1946 Obwód Siedlce r. liczył około 1,5 tys.