Szczególnie wyraźnie na ukształtowanie się światopoglądu Rao wpłynął zbrojny zryw rolników w Srikakulam z lat 1967–1970.

W życie polityczne Rao zaangażował się w czasie studiów, wiążąc się z ruchem naksalickim. Mianem tym określa się zbiorczo szereg indyjskich partii komunistycznych, które za swą ideologię przyjęły dopasowaną do miejscowych warunków wersję maoizmu. Ugrupowania te odwołują się do dziedzictwa powstania chłopskiego w Naxalbari w Bengalu Zachodnim z 1967. W 1980 znalazł się wśród założycieli jednej z takich grup, mianowicie Komunistycznej Partii Indii (Marksistowsko-Leninowskiej) Wojny Ludowej (CPI-ML-PW). Aresztowany tylko raz, właśnie w 1980, podczas starć między afiliowaną przy macierzystej partii organizacją studencką a organizacją studencką hinduskiej prawicy. Spędził w podziemiu przeszło 35 lat.

Działalność w ruchu naksalickim Źródła nie przekazują zbyt wielu informacji na temat jego życia i aktywności po ukończeniu studiów. Na początku lat 80. wkroczył, jako pierwszy maoistowski dowódca polowy, do dystryktów East Godavari oraz Vishakhapatnam. Najprawdopodobniej przeszedł szkolenia z zakresu taktyki prowadzenia wojny partyzanckiej przygotowane przez bojowników związanych z Tygrysami Wyzwolenia Tamilskiego Ilamu (LTTE).