W Polsce gatunek jest dość rozpowszechniony w zachodniej połowie kraju, poza tym rośnie na pojedynczych, rozproszonych stanowiskach, głównie w dolinie Wisły i Bugu. Morfologia Pokrój Roślina zielna osiągająca od kilku do 25 cm długości, o wątłym korzeniu i pędzie mniej lub bardziej pokrytym krótkimi i miękkimi włoskami (czasem nagim), rozgałęzionym od nasady. Łodygi rozesłane lub podnoszące się. Liście Pierzasto parzyście złożone, przy czym dolne tylko z jedną lub dwiema parami listków, a górne z dwiema–trzema, rzadko czterema parami. Dolne liście zakończone są krótkim kończykiem, a górne nierozgałęzionym wąsem. Listki osiągają od 2 do 15 mm długości, przy czym dolne są szerokie – odwrotnie sercowate lub jajowate, a górne silniej wydłużone do eliptycznych, na szczycie ucięte lub zaokrąglone, z krótkim ostrym koniuszkiem. Przylistki u nasady liścia niewielkie, całobrzegie. Kwiaty Wyrastają pojedynczo w kątach liści i są prawie siedzące. Osiągają od 5 do 8 mm długości. Kielich lejkowato-dzwonkowaty, zielony i owłosiony, w dole zrosłodziałkowy, w górze z wolnymi, lancetowatymi ząbkami o zbliżonej długości. Korona kwiatu fioletowa. Żagielek jajowatookrągławy, na szczycie wycięty, skrzydełka zbliżone do niego długością, łódeczka zaokrąglona i niebieskofioletowa na końcu, krótsza od kielicha. Pręciki zrośnięte w wiązkę.