Karol Fiałkowski (ur. 12 lipca 1897 w Warszawie, zm. 31 lipca 1925 tamże) – porucznik pilot Wojska Polskiego, polski pilot doświadczalny, pionier polskiego agrolotnictwa.

Życiorys Syn Józefa i Wandy z Kunklów. W Warszawie ukończył Gimnazjum Konopczyńskiego, kontynuował naukę w kolegium przyrodniczo-technicznym w Szwajcarii. Po jego ukończeniu powrócił do Warszawy i rozpoczął naukę w Szkole Wawelberga i Rotwanda. W tej szkole założył kółko lotnicze i wziął udział w I Kursie Lotniczym Polskiego Towarzystwa Żeglugi Napowietrznej. Był zaangażowany w przebieg szkolenia, należał do zarządu kursowych warsztatów szkolnych, ostatecznie nie podszedł do końcowego egzaminu kursu.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty, którą ukończył w czerwcu 1919 roku. Otrzymał przydział do I. lotniczego batalionu uzupełnień w Warszawie. Następnie od lutego 1920 roku do maja 1921 roku szkolił się w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. W sierpniu otrzymał dyplom pilota i pozostał w szkole jako instruktor pilotażu.