Michels zarzucił władzom miejskim celowe stwarzanie trudności w budowie obiektu i odmówił zarówno podpisania umowy, jak i poniesienia odpowiedzialności za ewentualne szkody. Jego postawa uniemożliwiła konstruktywną współpracę z miastem. Chociaż położone na parterze pomieszczenia pałacu pełniły funkcję magazynu narzędzi i materiałów budowlanych, a niektóre z nich były częścią drogi tranzytowej służącej do transportowania usuniętej z miejsca budowy ziemi, Michels nie wziął pod uwagę życzeń i potrzeb władz Koblencji. Do zaognienia sporu przyczyniła się także zorganizowana w pałacu wystawa projektów Thingstätte, na którą nikt poza Michelsem nie miał możliwości wstępu. W odpowiedzi na skargi Michels stwierdził, że i tak nikt nie jest zainteresowany wystawą. Władze miasta poinformowały o konflikcie gauleitera Gustava Simona i poprosiły go o pośrednictwo. Jak wynika z dokumentów przechowywanych w Archiwum Miejskim w Koblencji umowa z 8 czerwca 1934 roku ostatecznie została podpisana, niemniej jednak usuwanie rozległych szkód po oddaniu Thingstätte do użytku ciągnęło się miesiącami i po licznych skargach oraz upomnieniach zakończyło się dopiero w marcu 1936 roku.