Do czasu wybuchu I wojny światowej piętro pałacu służyło jako tymczasowe mieszkanie i rezydencja pruskiej rodziny królewskiej, podczas gdy parter do 1911 roku stanowił miejsce urzędowania nadprezydenta prowincji Nadrenia.
Po wstąpieniu na cesarski tron księcia Wilhelma jego żona Augusta zleciła architektowi krajobrazu Peterowi Josephowi Lennému zaprojektowanie w Koblencji nad brzegiem Renu założenia parkowego, później nazwanego na jej cześć . Jako cesarzowa wielokrotnie odwiedzała Koblencję i pałac elektorski. thumb|Członkowie separatystycznego rządu Republiki Reńskiej przed pałacem 22 listopada 1923 roku Po I wojnie światowej, w 1921 roku, „osierocony” pałac elektorski ponownie stał się siedzibą organów administracyjnych. 23 października 1923 roku pałac zajęli wspierani przez wojska francuskie separatyści dążący od czasu rozpoczęcia alianckiej okupacji Nadrenii do przejęcia władzy w tej krainie historycznej i wciągnięciem na znajdujący się na dachu budynku maszt flagi zielono-biało-czerwonej proklamowali powstanie nowego państwa: Republiki Reńskiej.