W 1979 roku założyła pierwszą w Brazylii księgarnię poświęconą wyłącznie literaturze dla dzieci, którą prowadziła ze wspólnikami przez osiemnaście lat.

Za swoją pierwszą publikację książkową História Meio ao Contrário otrzymała w 1977 roku nagrodę im. João de Barro. Trzy lata później porzuciła dziennikarstwo, by skupić się na pisaniu książek. W przeciągu lat została autorką ponad stu dzieł dla dzieci i dorosłych. Wśród jej publikacji znajdują się opowiadania, powieści, książki obrazkowe, poezja, sztuki, a także podania ludowe. W twórczości dla dzieci nie stroniła od poruszania kwestii społecznych i politycznych. Zajęła się także tłumaczeniem, przekładając na portugalski klasykę światowej literatury dziecięcej (m.in. Alicja w Krainie Czarów, Piotruś Pan). Aktywnie angażowała się w popularyzację czytelnictwa, prowadziła zagraniczne warsztaty dla UNESCO związane z tematyką.