Adam Bogda (ur. 3 listopada 1932 we Lwowie, zm. 20 sierpnia 2007 we Wrocławiu) – polski gleboznawca i geolog, profesor nauk rolniczych, związany z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu, miłośnik gór i grotołaz.
Życiorys Naukę w liceum rozpoczął w Krakowie w 1945. W 1947 przeniósł się do Wrocławia, gdzie uzyskał maturę w 1951. Studia z zakresu geologii ukończył na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego w 1959. Rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, gdzie w 1970 otrzymał doktorat nauk przyrodniczych na podstawie rozprawy Mineralogiczne i mikromorfologiczne badania produktów wietrzenia skał macierzystych gleb występujących w Sudetach (promotor prof. Stanisław Kowaliński). Stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymał w 1981 na tej samej uczelni na podstawie pracy Skład mineralny i niektóre właściwości gleb brunatnych wytworzonych z granitoidów sudeckich. Tytuł profesora nauk rolniczych uzyskał w 1992. W latach 1984–1987 był prodziekanem Wydziału Rolniczego. Pracował w Instytucie Nauk o Glebie i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego.
Został pochowany we Wrocławiu na cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej (pole 42, grób 836, rząd 25, 4 od p. 43).