Szkoła Snycerska w Cieplicach () – szkoła rzemiosła artystycznego kształcąca uczniów w zakresie rzeźby w drewnie. Funkcjonowała w latach 1902–1945 w Cieplicach Zdroju.
Przyczyny powstania szkoły Proces upowszechnienia się masowej produkcji przemysłowej w drugiej połowie XIX w. dotyczył także wyrobów dotychczas wytwarzanych przez rzemieślników, w tym snycerzy. Produkcja przemysłowa wypierała z rynku rękodzieło, gdyż dzięki seryjności i masowej produkcji maszynowej jej wytwory były znacznie tańsze od rękodzielniczych, ponadto firmy przemysłowe często używały przy wytwarzaniu rzeźb, materiałów (np. masy gipsowe, papier mâché, blacha) tańszych i łatwiejszych przy seryjnej produkcji niż tradycyjne w rzeźbiarstwie drewno lub kamień. Spowodowało to upadek m.in. snycerstwa, a sztampowość masowej produkcji, mała oryginalność i niskie wartości artystyczne jej wzorców budziły sprzeciw krytyków sztuki i artystów. Środowiska te podjęły próbę przeciwdziałania temu zjawisku, rozwiązanie widząc w podwyższeniu kwalifikacji snycerzy i zwiększeniu ich umiejętności artystycznych oraz kreatywności poprzez naukę w szkołach prowadzonych przez profesjonalnych artystów. Szkoły te miały także promować rękodzieło snycerskie przez wystawy i współpracę z instytucjami kościelnymi, samorządowymi i państwowymi.