Ostatecznie mimo licznych prób uzyskania planowanego wyposażenia od Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz w Warszawie działania ks. Lagosza zakończyły się klęską. Nie pomogły nawet listy skierowane do najwyższych władz ministerstwa. Ostatecznym przypieczętowaniem klęski projektu adaptacji kościoła do roli muzeum było odwołanie ks. Lagosza ze stanowiska na początku grudnia 1956 r. Do 1956 dolny kościół był używany przez wrocławskich Niemców, następnie do 1997 r. przez parafię greckokatolicką. W 1999 r. reaktywowano kapitułę kolegiacką.

Architektura Bardzo wysoki, dwukondygnacyjny ceglany kościół halowy posiada niezwykły na Śląsku dwukondygnacyjny układ wnętrza: dolny kościół św. Bartłomieja i górny, właściwy Świętego Krzyża, powtarzający prawie całkowicie jego rzut.

W rzucie poziomym kościół posiada formę krzyża łacińskiego: czteroprzęsłowe, wydłużone prezbiterium zakończone jest trójbocznym obejściem;