Od 1971 do 1972 pracował w Dziale Artystycznym Łódzkiego Domu Kultury. W 1972 został wychowawcą w Państwowym Domu Dziecka im. H. Sawickiej w Łodzi. Rok później objął stanowisko wicedyrektora ds. domu dziecka w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 2 w Łodzi, gdzie pracował do 1975. W tym czasie studiował zaocznie pedagogikę w Uniwersytecie Łódzkim. 5 czerwca 1975 obronił pracę magisterską nt. „Ośrodek szkolno-wychowawczy – model a rzeczywistość” pod kierunkiem doc. dr hab. Ireny Lepalczyk. W latach 1975–1983 pracował na stanowisku starszego asystenta w Zakładzie Pedagogiki Społecznej w Instytucie Pedagogiki i Psychologii UŁ.
W latach 1983–1987 był wychowawcą w II Państwowym Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Łodzi, a następnie pracował jako wykładowca i nauczyciel-metodyk w IKN ODN w Łodzi. Szkołą bazową było XXIII LO w Łodzi. W latach 1988–1992 był dyrektorem Wojewódzkiej Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Łodzi, a w okresie 1993–2005 dyrektorem Zespołu Szkół Budowlanych nr 2 w Łodzi (od 2002 Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 15 w Łodzi).