Bartosz Jastrzębski (ur. 1976) – doktor habilitowany kulturoznawstwa, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, pisarz, filozof, etyk, reportażysta, wykłada w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Interesuje się pograniczem filozofii, teologii, antropologii i literatury, a także historią kultury oraz poszukiwaniami duchowymi i religijnymi. W 2012 roku otrzymał, wraz z Jędrzejem Morawieckim, Nagrodę im. Beaty Pawlak za książkę Krasnojarsk zero. W 2016 roku opublikował tom esejów Ostatnie Królestwo: Szkice teologiczno polityczne, za które uhonorowango go nagrodą Feniksa. W 2017 roku ukazała się jego książka poświęcona zagadnieniom filozofii religii pt. Vestigia Dei, nominowana do nagrody im. Józefa Mackiewicza. Nominację do tej nagrody uzyskała również jego kolejna książka Światło Zachodu. W 2020 roku wydał tom korespondencji z Krzysztofem Doroszem pt. Listy o wolności i posłuszeństwie.
Obecnie zajmuje się przede wszystkim związkami kalwinizmu z rozwojem kultury pisma oraz antropologią książki i czytania.