W 1956 podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które ukończył obroną pracy magisterskiej w 1961 na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pracę zawodową rozpoczął jako nauczyciel historii w VII Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku Oruni. Równocześnie, wraz z byłymi więźniami obozu Stutthof rozpoczął aktywną działalność na rzecz zachowania pamięci i upamiętnienia. Na jego barkach spoczęło stworzenie Miejsca Pamięci na terenie, który od 1945 ulegał powolnej dewastacji i zapomnieniu. Dzięki jego staraniom wokół Muzeum skupione były różne organizacje społeczne, środowisko byłych więźniów obozu Stutthof i ich rodziny, rozpoczęto budowanie kolekcji muzealnej i gromadzenie zbiorów archiwalnych, uporządkowano teren poobozowy, rozpoczęto prace badawcze nad historią KL Stutthof. Kierował Muzeum Stutthof w Sztutowie do czerwca 1972, kiedy to został powołany na funkcję dyrektora Muzeum Historii Miasta Gdańska, którą pełnił do 1976.
W 1974 otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury.
Pochowany z żoną Darią (1936–2015) na cmentarzu parafialnym w Nadarzynie (sektor B8-B-6).
Zobacz też Państwowe Muzeum na Majdanku
Przypisy