Jerzy Jarowiecki (ur. 27 maja 1930 w Borysławie, pow. Drohobycz) – prasoznawca, literaturoznawca, historyk prasy, profesor w Uniwersytecie Pedagogicznym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.
Życiorys Od 1941 mieszkał we Lwowie, a w 1945 został repatriowany do Bytomia. Następnie przeniósł się do Wałbrzycha, gdzie w 1950 ukończył I Państwowe Gimnazjum oraz Liceum im. B. Limanowskiego. Tam też podjął pracę jako nauczyciel w miejscowej szkole podstawowej.
W 1957 ukończył studia magisterskie w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie i obronił pracę magisterską Monografia powieści historycznych J. I. Kraszewskiego „Sceny Sejmowe” i „Grzechy hetmańskie”, napisaną pod kierunkiem prof. dr. Wincentego Danka. Pod jego kierunkiem w 1964 obronił również rozprawę doktorską Źródła i klasyfikacja historycznych powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego z czasów stanisławowskich. Tytuł profesora nauk humanistycznych uzyskał w 1985.
W latach 1955–2002 związany z Uniwersytetem Pedagogicznym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W latach 1987–1990 był także jego prorektorem.