Namawia nawet Doranta, by umizgał się do Hortensji. Dorant wszakże nie robi tego lepiej od niego, a Hortensja udaje, że bawi ją to odwrócenie ról. Rozymund, urażony, próbuje odzyskać serce Hortensji, nie rezygnując ze swego bezczelnego zachowania. Hortensja śmieje się z niego. Młodzieniec jest zrozpaczony, walczy jeszcze przez jakiś czas, ale w końcu prosi o litość, pada do stóp Hortensji, błagając ją, by wybaczyła mu jego szaleństwa. Nadbiegającym domownikom Hortensja oświadcza, że sama postanowiła wziąć sobie Rozymunda za męża, ponieważ oświadczył, że się poprawił.
Omówienie Marivaux naszkicował postać modnego panka, bezczelnego fircyka w Szczęśliwym podstępie. Wrócił do niej w Fircyku ukaranym. Utwór jest dobrze poprowadzony i bardzo ciekawy. Roztrzepana marka markiza Dorymena, która zawładnęła narzeczonym Hortensji, stała się wzorem dla hrabiny, która zdominowała Forlisa w Dehors trompeurs. Rozymund został markizem de Moncade z École des burgeois d'Allaînvala.
Przypisy . . . .
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Pierre’a de Marivaux