Rosa Nissán przez 20 lat brała czynny udział w pracowni Eleny Poniatowskiej. W 1997 r. prowadziła warsztaty literackie na Wydziale Studiów Wyższych Acatlán (UNAM). W latach 2000–2002 prowadziła różne nowatorskie warsztaty autobiograficzne, m.in. na . Od 2005 roku prowadzi warsztaty literackie na Narodowym Uniwersytecie Autonomicznym Meksyku (UNAM), w księgarni El Péndulo w mieście Meksyk i na .
Oprócz działalności literackiej czy naukowej, pisarka spełnia się w fotografii i działalności audiowizualnej. Od 1984 pisze artykuły do gazet i magazynów oraz mediów elektronicznych. El Centro de Actualización del Magisterio de Iguala będące stowarzyszeniem zajmującym się edukacją, corocznie organizuje konkurs na tekst autobiograficzny „Rosa Nissán” w uznaniu jej pracy jako pisarki. Ponadto, pierwsze stowarzyszenie naukowe na kontynencie amerykańskim. poprzez La Academia Nacional de la Mujer l przyznało autorce w maju 2002 r. tytuł Maestra Emérita. Jej córka, Lilika Camhi poświęciła się zawodowo nauczaniu, a w wolnych chwilach ratowaniu dokumentów historycznych swoich przodków.